logo

29 Mayıs 2018

Köşe Yazısı / Ahmet BAYRAKLI

Dedem derdi ki: “Dostunu, arkadaşını iyi seç oğlum. Kurt ile oturan kurt, çakal ile oturan oturduğu yerden çakal kalkar. Gerekirse yalnızlıktan korkma. Sadece kendine tıngırdat yaşamın telini. Dostun postu eskimez de, ederinden fazla değer verdiğin, yüzünün astarını çabuk yırtar…”

İnsanoğlunun yaşamı boyunca zaman zaman yaptıklarından dolayı pişmanlıkları olur. Tüh dediği, eyvah dediği zamanlar. Ne yazık ki; Hayatımızda da öyle insanlar var ki kişiliği, karakteri tam olarak yerine oturmamış…

Dönem dönem bunlara bir şans verip gerçekten sevip, sayıp, baştacı yapıp ederinden fazla değer verdiklerimiz. Karşılığında da onlara yaptıklarımızdan, ettiklerimizden dolayı pişmanlık duyduklarımız.

Neden mi? Çünkü, değer ağır bir yüktür. Taşıyabileceğinden emin olduğunuz insanlara verilmelidir de ondan… Bu yükü taşıyamayan bu insanların da öyle garip halleri vardır ki, çekersin gelmez, itersin hiç gitmez. Bunlar var ya bunlar tam bir gereksiz insan tipidir de o yüzden…

Toplum olarak hepimiz kalp taşıyoruz, vicdan sahibiyiz. Bazen insan şöyle bir etrafına bakar ve görür ki; bir insanın etrafı bomboş, takılacağı sohbet edeceği kimsesi kalmamış. Hani insansın, vicdan sahibisin ya bunun bu haline üzülürsün, acırsın ve yanına alırsın ederinden fazla değer verirsin üç beş gün takılırsın sonra bir bakarsın ki eyvah ki ne eyvah!!!

Hani derler ya; “Adamın değeri üç kuruştur. Sen ona beş kuruşluk değer verirsin, üç kuruşu alır artan iki kuruşla da hemen seni satar diye.”

Büyüklerimiz her zaman der ki; “Fazla değer insanın başını yere eğer! Başının daima dik olmasını istiyorsan hayatında ki insanlara ederi kadar değer vereceksin.” Eğer bunu yaparsan hayatın boyunca ne tüh dersin ne de eyvah. Ne pişmanlıklar duyarsın, ne de kafan ağrır… Sırf bu yüzden hayat bazen bu tür gereksiz insanları boş verince daha güzel oluyor.

Kimseye hak ettiğinden fazla değer vermeyeceksin. Ya onu kaybediyorsun ya da kendini mahvediyorsun. Kaybettiğin o insana da dönüp diyeceksin ki; Mum, kadar ışığın yoktu. Seni güneş yerine koyduk!!!

Üstadın dediği gibi; “İnsan sevme hissini israf etmemeli, kim ne kadar sevilmeye layıksa, onu o kadar sevmeli…” Rabbim bizleri bu tür gereksiz insanların şer’inden koruyup muhafaza eylesin.

Değer kelimesinin kelime anlamını bilmeyen bu nankör insanlarla bizi bir araya getirmesin. İçi dışı şeytanlaşmış, kalıplaşmış olan bu sinsi insanlardan bizleri uzak eylesin.

Etrafında kimsesi kalmamış, yalnızlığı ile mücadele veren, eylemleri ve söylemleri asla birbirini tutmayan, dışı hoş içi boş insanlara acıyıp da asla değer vermeyelim. Bu tür insanlar kendini dev aynasında görür ama algılayamadığı tek şey ise sadece kendi görür…

Tam bir gereksiz olarak; ben iyiyim, doğruyum, düzgünüm, ahlaklıyım, bilgiliyim,donanımlıyım, kültürlüyüm, tecrübeliyim, kaliteliyim deyin durun sizi tanıyan etrafınızda ki insanlar demedikten sonra…

Selam ve dua…

 

Etiketler: » » »
Share
#

SENDE YORUM YAZ